Revolda Sound

ABC Sound Fi Dead!

2012-03-06T13:05:00.000-08:00

W osiemnastym numerze jedynej w Polsce gazety o szeroko pojętej muzyce jamajskiej "Free Colours", ukazał się artykuł autorstwa Matysa pod tytułem "ABC Sound Fi Dead". Jak wiadomo czwarta edycja South Clash'u już po wakacjach, więc najwyższa pora zapoznać się z podstawami bardzo ważnego zjawiska dla muzyki reggae, jakim jest SOUNDCLASH. Zapraszamy do lektury!!!!

„ABC SOUND FI DEAD”

Soundclash, czyli konfrontacja, rodzaj pojedynku towarzyszącego muzyce jamajskiej od początku istnienia sound systemów. Pierwotnie rywalizacja o zupełnie innym kształcie niż ma to miejsce dzisiaj. Jest ważnym czynnikiem mającym wpływ, a także kształtującym sceny różnych gatunków muzycznych. Oprócz fundamentu, czyli reggae, obserwujemy jego mocny wpływ w rapie jak i muzyce elektronicznej. Tak w największym uproszczeniu można by zdefiniować to zjawisko.

ELEMANTARZ

Pojedynki odbywają się według wcześniej ustalonych reguł i zasad. Dotyczy to zarówno ilości uczestników, rund, sposobu ich przebiegu i czasu trwania. O zwycięstwie decyduje zgromadzona publiczność, która poprzez hałas lub podniesienie rąk wskazuje na swojego faworyta. Głosowanie odbywać się może po każdej z rund lub po zakończeniu walki Najczęściej są to 3 rundy i finał w formie „Tune fi Tune” lub „Dub fi Dub”. Rundy mogą mieć określoną tematykę np. „Singers”, będą to utwory wykonywane wyłącznie przez „śpiewaków”, wokalistów, nie nawijaczy lub „Foundation” - to z kolei utwory będące klasykami, fundamentem muzyki reggae. W finale rywalizacja najczęściej między dwoma zawodnikami polega na wypuszczaniu „numeru za numer”, to jest jedna ekipa gra swój, a druga nie niego odpowiada. Niepisaną jego zasadą jest prezentacja wyłącznie starych nagrań, czyli foundation. Głównym celem bitwy jest uzyskanie aprobaty przybyłych na imprezę osób, pokazując przy tym wyższość nad przeciwnikiem.

Do zwycięstwa przyczynia się wiele aspektów. Do najważniejszych zaliczyć należy umiejętne dobranie materiału muzycznego i zaprezentowanie go w odpowiednim momencie (tzw. „timing”), ma to niewątpliwy wpływ na dynamikę pojedynku. Nieraz bowiem zdarza się, że sound’y z teoretycznie mocniejszym materiałem przegrywają, nie potrafiąc umiejętnie go wykorzystać i zapowiedzieć. Warto wspomnieć, iż prezentowane spektrum muzyczne jest dość szerokie – od ska, rocksteady przez raggamuffin, reggae, aż po najnowsze produkcje dancehall i soca, a nawet ostatnio popularne segmenty rapowe. Istotną rolę pełni umiejętność odpowiedzi, nawiązania przez jednego z uczestników do utworu wypuszczonego wcześniej przez drugiego z rywali, nazywane w opisywanej tu kulturze terminem „Counteraction” . Trafna odpowiedź spotyka się wtedy z entuzjastyczną reakcją publiczności.

Kluczową bronią w tego typu pojedynkach są tzw. dubplates, czyli w rozumieniu soundclash’owym utwory nagrane specjalnie dla danego sound’u czy selektora, wychwalające go. Najłatwiejszą ilustracją ukazującą istotę tego terminu może być sound clashowy klasyk Buju Banton’a pod tytułem „Champion”. W oryginale brzmi on: „Me wanna walk like a champion, talk like a champion, [..] tell me where you get it from” zaś w formie dubplate przykładowo zmieniony może być do postaci: „[Sound X] walk like a champion, talk like a champion, [Mc/Hypeman Sundu X] tell me where you get it from”. Oczywiście o tym w jaki sposób dany tekst piosenki jest zmieniony decyduje zamawiający, kupujący. Często w pojedynkach wykorzystywane są tzw. „custom made” dubplates, czyli głównie utwory odwołujące się do konkretnego przeciwnika, z którym toczy się walkę lub danego wydarzenia. Zwycięzca zdobywa trofeum – puchar, często nagrodę pieniężną, i co najważniejsze miano najlepszego „soundboy’a”.

WALKI WOKALNE

Znaczącą rolę w jamajskim przemyśle muzycznym od dawna odgrywały rywalizacje między artystami, wokalistami. Chęć bycia najlepszym, udowadniania supremacji nakręca tę maszynkę i skupia uwagę fanów na całym świecie do dnia dzisiejszego.

Za pierwsze potyczki uważana jest konfrontacja między weteranami muzyki ska - Derrick Morgan’em i Prince Buster’em we wczesnych latach sześćdziesiątych poprzedniego stulecia. Ta znana wśród fanów muzyki reggae historia mówi o tym jak Buster oskarżył Morgan’a, iż ten swój przebój „Forward March” nagrał na podobieństwo jego „They got to Home”, celebrującego uzyskanie przez Jamajkę niepodległości. Manifestując swoje niezadowolenie nagrał on utwór pod tytułem „Black Head Chineyman” wypominając Derrick’owi współpracę z chińskim producentem – Leslie Kong’iem. Odpowiedzią był klasyk „Blazin Fire”, rozpoczynający wojnę na nowo.

Nawijacze, czyli w nomenklaturze jamajskiej dee-jay’e prowadzili spory z wielu różnych przyczyn. Festiwal „Sting” odbywający się co roku na Jamajce jest historią najważniejszych słownych pojedynków, takich jak Ninja Man kontra Supercat czy Lt Stitchie kontra Papa San. Pierwszy z nich o dość brutalnym charakterze miał wyłonić, który z uczestników jest w obecnym czasie „większy” i wiedzie prym na Wyspie, chcąc przy tym schańbić karierę swego oponenta. Drugi natomiast w wyłącznie muzycznej formie, dotyczył rywalizacji na polu umiejętności szybkiego „nawijania”.

Innym konfliktem, którym żyła cała Jamajka była walka Bounty Killer’a z Beenie Man’em (Sting ’93), świecąca mianem jednej z najważniejszych lirycznych bitew w historii muzyki dancehall. W momencie gdy Bounty Killer wszedł na scenę z charakterystycznym dla niego okrzykiem „People Dead!”, publika wiedziała, że to początek wielkiego show. „Zabójcze” teksty skierowane do siebie nie wywołały jednak finalnie zwycięzcy pojedynku. W 2011 roku nadal obserwujemy ostrą rywalizację między tymi dwoma artystami.

Obecnie nie sposób też nie zauważyć konfrontacji między dwoma muzycznymi obozami – „Gaza” na czele z Vybz Kartelem (Portmore Empire) i „Gully”, którego głównym reprezentantem jest Movado (Alliance). Każdego tygodnia możemy usłyszeć nowe tjuny faworyzujące obie załogi.

INTERNATIONAL SOUND CLASH

Praktycznie w każdy weekend na świecie dochodzi do „zabójczych” starć. Ilość clashujących się sound’ów wzrasta, stanowiąc konkurencję dla wielu aktywnie uczestniczących weteranów.

Za takiego należy niewątpliwe uznać David Rodigan’a, brytyjczyka, który od ponad 30 lat promuje muzykę jamajską na całym świecie. Pokonał on niezliczoną ilość przeciwników, chociażby takich „killerów” jak Killamanjaro, Stone Love, Downbeat i Bass Oddysey. Bardzo dobrej jakości dubplate’y od nieżyjących już Dennis Brown’a, Garnett Silk’a czy Tenor Saw to jego znak rozpoznawczy, dający mu zwycięstwo w niejednym starciu.

Oprócz Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych i oczywiście matki omawianego zjawiska – Jamajki, wyróżniającym się krajem w „soundclashowym biznesie” jest Japonia, gdzie muzyka reggae i dancehall bije rekordy popularności. Wystarczy obejrzeć nagrania z występów najpopularniejszego i zarazem najmocniejszego tamtejszego Mighty Crown, który w zeszłym roku obchodził dwudziestolecie swej działalności, by przekonać się o silnym wpływie tej kultury. Masta Simon i Sammy T z „The Far East Ruler”, bo tak przywykło się nazywać Mighy Crown w jednym z wywiadów zdradzili, że zbierają około czterdzieści dubplate’ów miesięcznie! Biorąc pod uwagę pokaźny sceniczny staż Japończyków, można sobie wyobrazić rozmiary tak bogatej kolekcji.

Światowej sławy soundów nie musimy szukać aż tak daleko. Nasi zachodni sąsiedzi mogą poszczycić się trofeami z wielu prestiżowych pojedynków. Z pewnością należą do nich wygrane przez berliński Supersonic Sound nowojorski „Global Clash”, holenderski „War Ina East” (organizowany przez dancehall’ową gwiazdę sceny sound systemowej zeszłorocznego festiwalu w Ostródzie – Herbalize it) czy niemiecki „Riddim Clash”. Spider z założycielem Panzą oraz resztą składu odnieśli również zwycięstwo w „World Invasion” (Antigua, 2011) nad legendarnym King Addies z Tony Matterhorn’em i Baby Face na czele.

Z kolei Sentinel „Everlasting” Sound z nowym liderem Shotta Paul’em (dopisek: Shotta Paul i DJ Meska od lutego 2012 roku nie są już w Sentinelu - numer FC ukazał się przed tą informacją) są championami jamajskiego „Sound Fi Dead” z 2010 roku pogrążając wówczas aż pięciu rywali. Jeżeli dodamy do tego jeszcze najwyższy stopień podium w „World Sound Cup Clash” – londyńskiej konfrontacji najlepszych światowych załóg oraz w „War Ina East” (zabijając w drużynie z Supersonic dwa znakomite nowojorskie ekipy Poison Dart i Tek9), z pełną świadomością możemy uznać Niemców za silnego zawodnika na soundclashowej mapie globu.

POLSKIE TERYTORIUM

Historia sound clash’ów w Polsce, nie licząc wcześniejszych spotkań sound’ów bez wytypowań zwycięzcy, sięga 2001 roku, gdzie jeszcze bez rund tematycznych, konkretnego muzycznego toru i określonej struktury pierwsze zwycięstwo odnotował decyzją samych uczestników Pablo27, dobrze znany z warszawskiej „Dancehall Masakry”. Rok później muzyczne konfrontacje odbyły się kolejno w Łodzi, Warszawie, Poznaniu, Lublinie, Szczecinie i Krakowie. W kolejnych latach oprócz rywalizacji na płyty, walczące ze sobą załogi wykorzystywały też swoich wokalistów, nawijaczy, próbując swoimi utworami przekonać publiczność do zagłosowania na ich sound.
Charakteryzował je dość chaotyczny przebieg, bardziej przypominający regularne imprezy, gdzie uczestnicy prezentowali swoje sety niż klasyczne clashe. Były to jednak imprezy przecierające szlaki dla dzisiejszych pojedynków.

I tak z czasem ilość soundclashów na mapie Polski zaczęła wzrastać. Ogólnopolski pojedynek sound systemów w Poznaniu organizowany przez Obora Records, Run De Riddim – częstochowski pojedynek selektorów pod barkami Rub Pulse, warszawski Roots Clash czy krakowski „South Clash”. Jednorazowo odbyły się również „North West 45 Shooter Sound Clash” w Szczecinie, „Reggae Dancehall Sound Clash” w Olsztynie oraz „Pull It Up! Reggae Sound Clash” w Ostrowie Wielkopolskim. Warto zaznaczyć, że wydarzenie w Szczecinie odbyło się w konwecji tzw. „45 shooter”, co oznacza możliwość wykorzystywania jedynie regularnych utworów, bez dubplates.

Zdecydowany wzrost poziomu i ilości pojedynków widoczny był w 2009 roku, kiedy to swoje miejsce miało aż 6 clashów! Ilość dubplate’ów od zagranicznych artystów zaskoczyła chyba wszystkich fanów soundclashów w Polsce. Specjalne wersje od czołówki klasycznego stylu reggae, złotego okresu foundation po najnowsze dancehallowe jamajskie produkcje podkręcały bojową atmosferę w Poznaniu, Częstochowie, Krakowie i Olsztynie. Zwycięzcami tych starć w kolejności byli: Pablo27, Splendid, Tejst z Rainbow HI-FI oraz Ready For War.
Do historii przeszła już konfrontacja Pablo27 ze Splendid Sound, który po przegranej w „Run De Riddim” z ekipą z Wrocławia opublikował utwór „Jeden przeciwko całej armii”. Nawiązuje on do sytuacji podczas częstochowskiego pojedynku, gdzie Splendid dopingowany był przez dość liczną ilość fanów, do czego autor odwoływał się także podczas samej walki. Nagrany on został na podkładzie wykorzystanym przez Vybz’a Kartela, który dosłownie kilka godzin po kontrowersyjnej porażce z Movado na festiwalu „Sting” w 2008 roku, przedstawił swoje stanowisko w słynnym „Last Man Standing”. Dwa miesiące póżniej, w Poznaniu, ponownie w finale spotkał się 27Pablo ze Splendid, rewanżując się za wcześniejszą porażkę.

Stawkę w 2009 roku zamykał „Roots Clash”. Określone ramy czasowe prezentowanych utworów oraz tematyka rund to tylko niektóre elementy tej potyczki. Uczestnicy prześcigali się chociażby kto zagra lepsze nagranie z wytwórni „Studio One” – najsłynniejszej jamajskiej wytwórni płytowej własności Sir „Coxone” Dodd’a . Zwycięstwo przypadło ekipie Fatty Fatty (znanej dobrze czytelnikom Free Colours – xyh i Manfas) pokonując w finale krakowską Revoldę. Po drodze odbyły się jeszcze lokalne pojedynki w Lublinie i Poznaniu. Niestety ten dobrze zapowiadający się okres „Sound Clash’ów” w Polsce gwałtownie się zakończył. Na bojowej mapie Polski pozostał jedynie Kraków…

BITWA POD WAWELEM

South Clash, coroczna bojowa impreza w Krakowie, po raz pierwszy odbył się w 2009 roku w legendarnym i nieistniejącym już klubie Krzysztofory.
Wszystkie trzy edycje różniły się charakterem i konwencją. Pierwszy pojedynek podzielony był na rundy tematyczne, w których można było używać zarówno regularnych numerów jak i dubplates. Publika po raz pierwszy na polskim podwórku usłyszała m.in. dubplate’y od Mr Vegas’a (gwiazdy ostatniego festiwalu w Ostródzie), Michael Rose’a z kultowego Black Uhuru czy nieżyjącego już Sugar Minott’a! Wygrał Tejst (Rainbow HI-FI) pokonując w finale Radrika.

Kolejna edycja w konwencji „45 shooter” (opisanej wcześniej) miała wyłonić zwycięzce, który najlepiej zaprezentuje w poszczególnych rundach tematycznych swoją kolekcję płyt winylowych. W powietrzu wisiał rewanż za wcześniejsze potyczki między Pablo27, a Splendid, jednak finalnie na miejsce „One Man Army” wskoczył Lucek ze stołecznego Tiszteletu. Jako, że druga jak i pierwsza odsłona „South Clash” była walką selektorów, a nie całych składów, reprezentantem wrocławskiej ekipy Splendid był Don Shchep, który w „Tune Fi Tune” został pokonany przez nowotarskiego górala – Renkawa z Mobay Sound.

Ostatnie zmagania z 2011 roku odbiły się największym echem spośród trzech dotychczasowych odsłon wydarzenia. Nic w tym dziwnego, jeśli jego uczestnicy – Splendid oraz Ready For War w czterech rundach udowadniali swoją wyższość wypuszczając same dubplate’y! Nie sposób zliczyć ilość światowej sławy artystów reggae i dancehall wychwalających oba soundy. Barrington Levy, Johnny Osbourne, Freddie McGregor, Beenie Man, Bounty Killer czy Buju Banton to tylko kilka tuz jamajskiego przemysłu muzycznego, których mogła usłyszeć publika zgromadzona w krakowskich Krzysztoforach. Po dużej dawce dobrej muzyki, ostrej wymianie słów i komentarzy, puchar do domu zgarnęli wrocławscy „wąsacze”.

Organizatorzy wydarzenia – Revolda, postanowili tym razem pójść kolejny krok do przodu. Obrońcy tytułu Splendid Sound w 2012 roku po raz pierwszy w historii polskich soundclashów zmierzy się z zagranicznym przeciwnikiem! Tak jak to miało miejsce w zeszłym roku, walczyć ze sobą będą dwie załogi, co daje możliwość obrania konkretnej taktyki, rozkładając muzyczny materiał na wszystkie rundy pojedynku. Co jeszcze „South Clash 2012” będzie odróżniać od pozostałych? Całkowity brak zasad. Ekipy same dobrze wiedzą jak się clashować i zyskać przychylność publiczności, a poziom pojedynku po raz kolejny podwyższy poprzeczkę w naszym kraju.

Kto wygra? Decyzja należy do Was! Sound Fi Dead!

Autor: Łukasz „Matys” Matysiewicz

CZAS NA DANCEHALL!

2012-01-22T11:16:00.000-08:00

Po najlepszych numerach Reggae w 2011 roku przyszedł czas na Dancehall.

"The best of DHL 2011" to szybki mix 74 utworów w 74 minuty. Co roku mówi się, że Dancehall jest co raz słabszy, wychodzi mniej dobrych tjunów. Przeglądając to co wyszło w zeszłym roku, okazuję się, że nie tak łatwo dokonać selekcji tych Top A Top :)

Rytmy takie jak "Gaza World" od TJ Records, "Summer Fling" od Chimney, "Pepper" i "Wildlife" od Genius'a, "Overproof", "Bus Stop", "Bubble Gum" to tylko kilka, które można usłyszeć na tym miksie.

Download:

Single file - KLIK
Separated - KLIK

TRACKLIST

1. Chan Dizzy – Hello Badmind
2. Bugle – Original Friend
3. Vybz Kartel – Put It On Hard
4. Popcaan – Clean
5. Konshens – Forward
6. I Octane – Nuh Ramp With Me
7. Movado – Pepper
8. Agent Sasco – Nothing At All
9. Shabba Ranks – None A Dem
10. Aidonia – Whine Yuh Body
11. Aidonia – Fuck U Tonight
12. Leftside Ft. Syon – Ghetto Gyal Wine
13. Vybz Kartel – Go Go Wine
14. Popcaan – Party Shot
15. Demarco – Inform
16. Demarco – Nuff Gal
17. Movado – Settle Down
18. Khago – Tun Up Di Ting
19. Beenie Man – Let’s Go
20. Vybz Kartel – Summer Time
21. Popcaan – Ravin’
22. Tiana – Pum Pum Phat
23. Tarrus Riley – Summer Fling
24. Beenie Man Ft. Versatile – I Love The Girls
25. Bounty Killer – Gyal Pull Up
26. Gully Squad (Flexxx, Chase Cross & 3 Star) – Summer Party
27. Movado – Final Destination
28. Charly Black – Too blessed
29. Demarco – I Love My Life
30. G Whizz – Who Jah Bless
31. Konshens – Do Sumn
32. Buju Banton – Pedal Pusher
33. Taranchyla – Turn It Up
34. Sizzla – Gun Man Ting
35. T.O.K. – Yardie
36. Konshens – Jah Love Mi
37. Demarco – She Heard It Before
38. J Boog – I’m Falling
39. Zj Liquid – Summer Scheme
40. Vybz Kartel – My Baby U
41. Aidonia – 630
42. Navino – Eva Fresh
43. Jah Vinci – Love Tonight
44. Demarco Ft. Elephant Man – Yah Wi Born, Yah Wi Live
45. Bounty Killer – Shut Up
46. Beenie Man – Shut Up
47. Demarco – Hear My Cry
48. Khago – Blood A Boil
49. Tarrus Riley – Come Ova
50. Charly Black – Sweetest Fuck
51. Beenie Man – Sex On Di Beach
52. Collie Buddz Ft. Demarco – Hope
53. Popcaan – Head Bad
54. Vybz Kartel – Duppy Know
55. Vybz Kartel – Tell You Say
56. Konshens – Dis We Yet
57. Damian Marley – Set Up Shop
58. Movado – AK47
59. Busy Signal – Pon Dem
60. Agent Sasco – Badda
61. Shaggy Ft. Movado – Girls Dem Love We
62. Chan Dizzy – Dat Mi Know
63. G Whizz – Bartender
64. Vybz Kartel – Real Badman
65. Popcaan – Only Man She Wants
66. Tommy Lee – A Million
67. Vybz Kartel – Love You Enuh
68. Movado – Tump
69. Beenie Man – Come Over
70. Vybz Kartel – Stronger We Get
71. Elephant Man Ft. Bounty Killer – Survivor
72. Chino – I Am
73. Konshens – Buss A Blank
74. J.O.E. – Tamarind Season

Zapraszam do ściągania! Miłego ponad godzinnego odsłuchu najlepszych dancehallowych numerów z 2011 !!!!

Pozdro
Matys

THE END OF 2011!

2011-12-30T09:15:00.000-08:00

Jutro witamy nowy rok, więc najwyższa pora na muzyczne podsumowanie! Na pierwszy rzut idzie "The best of Reggae 2011" zawierający takie rytmy jak: "Antique" i "The Message" Don Corleon'a, "Sweet Corn" Delly Ranks'a, "Skateland", "Pursue" i wiele innych! W mijającym roku wyszło również dużo świetnych singli: "Rich In Love" Romain'a Virgo, "Rub A Dub Market" od Luciano czy "People Talk" Etany..

Warto wspomnieć o kilku hitach wschodzącej gwiazdy modern roots - Protoje, którego mieliśmy okazję zobaczyć na tegorocznej edycji festiwalu w Ostródzie. Zdecydowanie był to udany rok dla tego młodego artysty.

Oczywiście nie mogło zabraknąć wokalisty numer jeden - Tarrus Riley. Co do jego pozycji chyba nikt nie ma już wątpliwości. A co cieszy najbardziej - w maju odwiedza nasz kraj!!!

Resztę usłyszycie w ponad 77-minutowym miksie, który jest do ściągnięcia w jednym lub podzielonym na track'i pliku.

W styczniu kontynuacja podsumowania - "The best of Dancehall 2011" is commin'!!!!

Track List:

Mr. Death Riddim (Accoustic)
1. Loyal Flames – Mr. Death
2. Romain Virgo – Systems

Single
3. Romain Virgo – Rich In Love

Cardiag Strings Riddim
4. Tarrus Riley – Karma
5. Jah Cure – Nothing
6. Chris Martin – Cheaters Prayer
7. Cecile – Cheaters Prayer

Heart & Soul Riddim
8. Busy Signal – Missing You
9. Jah Cure – From My Heart
10. Chris Martin – Girlfriends
11. Chuck Fender – Warning

Single
12. Chuck Fender & Cherine Anderson – Call On Me
13. Gappy Ranks & Delly Ranks – Could A Runaway

Bonafide Riddim
14. Konshens – Weak
15. Bugle – Better Days
16. Pressure – Be Consciuos
17. Jah Mason – Life Is The Greatest

Hold U Medz Riddim
18. Turbulance – Unforgivable
19. Capleton – Me Meditation
20. Sizzla – Can’t Stop We

Single
21. Alborosie – International Drama
22. Gappy Ranks – I Was There (Japan Eartquake)

Pursue Riddim
23. Tony Rebel – Don’t Fret To Much
24. Cecile – Gwaan Live Life
25. Queen Ifrica - Queen Ifrica - Pot Still Haffi Bubble

Single
26. Chino – Seal The Link
27. Collie Buddz – Too Watchy
28. Etana – People Talk

Antique Riddim
29. Ken Boothe & Da Professor – Touch U
30. Romain Virgo – Never Go Under
31. Tarrus Riley – Antique Loving
32. Protoje – Stronger

Broken Hearts Riddim
33. Richie Spice – Survivor
34. Wayne Marshall – Serphant
35. Tarrus Riley – Bless Me
36. Vybz kartel - Good Father
37. I Octane - Mi Sorry

Deep Cover Riddim
38. I Octane – Keep On Walking
39. Agent Sasco – Still A Carry On
40. Busy Signal – Hear What I Say
41. Konshens – Hard Fi Love

Sweet Corn Riddim
42. Sizzla – Can’t Dis Rasta
43. Maikal X – Sky Gon Blow
44. Taranchyla – Longtime Me Know
45. Gappy Ranks – Knowledge
46. Da’ville – Sex On My Mind

Fly Away Riddim
47. General Degree - Cyaan Tek Nuh More
48. Mad Cobra – More Than A Woman

The Message Riddim
49. Protoje – Take Control
50. Da Professor – Words
51. Jah Vinci – Wicked Heart
52. Vybz Kartel – Poor People Heart

Sweet Wata Riddim
53. Romain Virgo – Can’t You See
54. Peetah Morgan – Nice And Slow
55. Queen Ifrica – It Hard
56. Busy Signal – Come Home

Single
57. I Wayne – Real And Clean

After Laughter (Comes Tears) Riddim
58. Skarra Mucci – My Sound
59. Alborosie Ft. Wendy Rene – Tears

Single
60. Luciano – Rub A Dub Market

Jah Army Riddim
61. Spragga Benz – La La Lah
62. Ward 21 – Take A Wif

Single
63. Protoje & Da Professor – Skankin’ & Rockin’
64. Kymani Marley, Protoje & Da Professor – Rub A Dub Soldier
65. Mr. Vegas – Informer

Skateland Riddim
66. Luciano - By Jah Will
67. Alborosie – Jahnhoy
68. Tarrus Riley Ft. Captain Sinbad – Rebel
69. Dean Fraser - Skateland Sax

Download Links:

Separated - KLIK
Single - KLIK

Do usłyszenia w styczniu!!!

MATYS

BIG, BAD & DEADLY #2 !!!!!

2011-09-26T10:08:00.000-07:00

Siemka!

Tak jak obiecałem, mixtape "Big, Bad & Deadly" nie był jednorazowym zabiegiem. Gotowa jest już druga część!

46 tjunów w szybkim miksie, które możemy usłyszeć na większości pojedynków na całym świecie. Jak to się mówi - "Big tune is a big tune!". Żadnych zapychaczy - reggae, rub a dub, raggamuffin i dancehall w niecałą godzinę!

Bunny Wailer, Keith & Tex, Freddie McGregor, Super Cat, Luciano, Capleton, Buju Banton i wielu wielu innych!!!

Tym razem zadbałem również o kierowców, którzy mogą ściągnąć miksa podzielonego na track'i:)

Single Track: MEDIAFIRE // MEGAUPLOAD

Separated: MEDIAFIRE // MEGAUPLOAD

Oczywiście "Big, Bad & Deadly" będzie miało kolejne odsłony! Jest już plan na "nowsze" wydanie clashowych tjunów. Ale o tym bliżej następnym razem!

Bojowego odsłuchu!

Matys

Sobota każdego dnia!

2011-08-04T13:46:00.000-07:00

Wakacje na półmetku, więc najwyższa pora na kolejnego miksa! 100% party, vodka % girlz! Krótko mówiąc - Sobota!

Cytując autora:

"No to sobota!

Może jeszcze nie w kalendarzu, ale na pewno w głośnikach!
Po ciężkim tygodniu w pracy z przyjemnością się chodzi na imprezy w weekend. Tylko nie zawsze jest weekend...
Ten mix stanowi pigułkę sobotniej imprezy każdego fana dancehall’u czyli jest rum, swagga i taniec!
Nie jest to bynajmniej nagranie tylko na weekendy!
W środku tygodnia można podnosić z G Whizzem kubek od kawy, z Agentem Sasco twierdzić, że kłótnia z szefem to właściwie „Nothing at All”, z Chase Crossem w korkach nucić „Can’t stop us” będąc twardym jak Mr. Vegas!
Zapraszam do sprawdzenia!"

Nic dodać, nic ująć. Czas zacząć imprezę!

DOWNLOAD: KLIK

A już za tydzień widzimy się w Ostródzie! Pamiętajcie o niedzielnej scenie sound systemowej, gramy o 19! Tego dnia jeszcze Leftside, Herbalize it, Upliftment z Dr. Ring Dingiem, Dancehall Masakrah, Sensithief i Zjednoczenie! Do zobaczenia!

REVOLDA CREW

BIG, BAD & DEADLY!

2011-05-26T12:46:00.000-07:00

Siemka!

Jak wiadomo tematyka sound clash'owa interesuje mnie od dłuższego czasu:) co zaowocowało nagraniem mixtape'a pod groźną nazwą "Big, Bad & Deadly". Mix zawiera 45 bojowych tjunów (a właściwie 43 + Intro i Outro), w sporej części wykorzystywanych na światowych pojedynkach. Dodatkowo usłyszeć można greetings'y / drop'y od artystów takich jak: Gregory Isaacs, Luciano, Horace Andy, Wailing Souls i innych.
Mogę obiecać, że nie jest on ostatnim w takiej konwencji.

Tracklist:

1. Gregory Isaacs Intro
2. Hopeton Jones – Going To The Cementary
3. Pad Anthony – The Title
4. Utan Green – Can’t Tek
5. Cocoa Tea – Sound A No Threat
6. Barrington Levy – Murderer
7. Shabba Ranks – Respect
8. Garnett Silk – Retread Wicked Man
9. Luciano – Pack U Drumpan
10. Chronicle – My Sound Kill So Easy
11. Cocoa Tea – We Do The Killing
12. Pinchers – Send Another One Come
13. Mad Cobra – Tek Him
14. Capleton - Murderation
15. General Degree & Colin Roach – Bury You
16. Admiral Tibet, Shabba Ranks & Ninjaman – Serious Time
17. Junior Cat – Dead You A Go Dead
18. Singing Melody – Sound Boy Killing
19. Hopeton Jones & Jigsy King – Mood To Kill A Sound
20. Sugar Minott, U Roy & Super Cat – A Class Rub-A-Dub
21. Sugar Minott & Bounty Killer – Tune In
22. Bounty Killer – Top A Top
23. Mad Cobra – Find & Kill
24. Jigsy King & Tony Curtis – My Sound A Murder
25. Louie Culture – Rudie Don’t Fear
26. Bounty Killer – Roots, Reality & Culture
27. Luciano – Ulterior Motive
28. Hopeton Lindo – Territory
29. Dawn Penn & John Wayne – Original Ruff Sound
30. Colonel Lloyd & John Wayne – Kill A Sound For Me
31. Power Saw – Golden Dub
32. Nicodemus – Sound Killa
33. Admiral Tibet – Leave People Business
34. Little Kirk – Screechie Cross The Border
35. Junior Reid – Bad Man (Poison)
36. Sluggy Ranks – Sodom & Gomorrah
37. King Kong – My Sound Stands Alone
38. Cutty Ranks – The Builder
39. Buju Banton – Miss Joan
40. Beenie Man – Any Mr Man
41. Michael Palmer – Pull Up
42. Derrick Harriot – The Loser
43. Freddie McGregor – I Was Born A Winner
44. Gregory Isaacs – The Ruler
45. Wailing Souls Outro

Time: 75:38

Download Links:

MEDIAFIE: KLIK // FILESERVE: KLIK

SOUTH CLASH MI SEH!

MATYS

South Clash 2011 AUDIO !

2011-04-22T07:59:00.001-07:00

Dla wszystkich, którzy jeszcze raz chcą spokojnie posłuchać "South Clash 2011" lub dla wszystkich nieobecnych - zamieszczamy nagrywkę Audio! Ponad 2 godzinna rozgrzewka w wykonaniu Sensithief i 27 Pablo oraz oczywiście cały pojedynek do odsłuchania już teraz! Gratulacje Splendid, dzięki Ready For War i cała publika!

Za rok widzimy się w jeszcze większym gronie i ciekawszych okolicznościach! Let's get international!

Warm Up / Sensithief & 27Pablo - KLIK!

Pojedynek / Splendid VS Ready For War - KLIK!

Niedługo wracamy z nowymi materiałami! Stay Tuned!
REVOLDA CREW!

10 dni do "South Clash 2011" !!!

2011-03-31T03:54:00.000-07:00

"South Clash 2011" zbliża się wielkimi krokami, więc pora na odsłonę pierwszej oficjalnej zajawki! 27Pablo z ekipą w mięsisty sposób zapowiadają to co będzie działo się w Krakowie 9-tego kwietnia!

BOUNTY KILLER INNA DI PLACE!

2011-02-18T04:28:00.000-08:00

Jak już wiadomo, South Clash tuż tuż, dlatego pora na prezentację jednego z najbardziej clash'owych i kontrowersyjnych artystów dancehall!

Zapraszamy do lektury i ściągania mix'a!

BOUNTY MI SEH!

Bounty Killer (Rodney Basil Price) – urodził się 12 czerwca 1972 roku w Trenchtown, Kingston na Jamajce. We wczesnym dzieciństwie przeniósł się wraz z matką i ośmiorgiem rodzeństwa (Price urodził się, jako dziewiąte dziecko Miis Ivy) do Riverton City, getta mieszczącego się na byłym wysypisku w Kingston. Przygodę z muzyką zaczął w sound systemie założonym przez ojca, jako DJ, hypeman, nie wykonując jeszcze wtedy własnych utworów. Pierwszym utworem, który wykonał był „Woman make your wasteline roll” Junior’a Reid’a.
Sytuacja polityczna na Jamajce była dramatyczna, dlatego też często dochodziło do strzeleckich porachunków na ulicach Kingston. W jednym z takich porachunków, 14-letni Rodney został postrzelony. Po wyzdrowieniu i opuszczeniu szpitala przybrał pseudonim Bounty Killer. Oczywiście nie bez przyczyny. Jedyne o czym myślał w szpitalu to zemsta. Stwierdził, że jeżeli ktoś chciał go zabić, to nie pozostaje mu nic innego jak zrobić to samo. Bounty ujął to w ten sposób: „Since mi get shot it was time to let them do the hunting and time for me do the killing”. Dużo opowiada o swoim dzieciństwie i przywiązaniu do rodziny, a przede wszystkim o mamie, która miała na niego największy wpływ. Miss Evy, mając wiele okazji do wyjazdu za granicę, pozostała z dziećmi (należy zaznaczyć, iż opuszczenie Jamajki w tamtych latach było bardzo trudne). Stąd też, powstał klasyczny już utwór „Mama”, w którym Rodney oddaje jej szacunek i dziękuje za wszystko.

1992 rok był przełomowym dla Bounty Killera – właśnie wtedy powstało wiele jego big tune’ów m.in. Copper Shot czy skierowany przeciw donosicielom-konfidentom Spy Fi Die. Pozostałe utwory z tego okresu to Guns Out, New Gun, Kill Fe Fun, Gunshot Fi Informer, Lodge – wiele z nich pojawiło się na jego debiutanckim albumie z 93 roku pt. Jamaica’s Most Wanted, wydanym następnie na rynku międzynarodowym pod dość ciekawym tytułem Roots, Reality and Culture (w związku z zaangażowanym społecznie utworem z 94 roku).

W 1993 miało miejsce również ciekawe wydarzenie muzyczne – clash czyli muzyczny, sceniczny pojedynek pomiędzy Bounty a Beenie Man’em; obdarzeni podobnymi warunkami wokalnymi, konkurenci oskarżali siebie nawzajem o naśladowanie stylu; finalnie pojedynek został wydany w 94 na albumie Guns Out (kto wygrał? Zachęcamy do sprawdzenia!).
W wyniku nacisków rządu Jamajki, skierowanych przeciw brutalnemu językowi przemocy podczas występów scenicznych, Bounty poszerzył zakres prezentowanych utworów o komentujące życie ulicy, zaangażowane społecznie teksty – w szczególności opisujące aspekt handlu narkotykami w Down in the Ghetto. Wydany w 1995 jego następny album otrzymał właśnie ten tytuł.

W następnych latach Bounty zupełnie zasłużenie cieszył się opinią hitmaker’a na wyspie. Numer za numerem okazywał się świetnym materiałem. Duet z Sanchezem w Searching, hiphopowy Cellular Phone, Smoke the Herb, skierowany przeciw cenzurze Not Another Word oraz Miss Ivy Last Son. Action Speak Louder Than Words, Book Book Book, oraz No Argument (który był również tytułowym numerem następnego albumu).

W 1996 wydał składający się z 20 utworów, podwójny album My Xperience, zawierający kilka starych hitów oraz pokaźną ilość nowego materiału. Na albumie wokalnego wsparcia udzieliły gwiazdy wielkiego formatu - Fugees, Raekwon, Busta Rhymes, Jeru the Damaja, a także weterani reggae – Barrington Levy i Dennis Brown. Singiel Hip-Hopera dostał się na listy przebojów w Stanach Zjednoczonych, a album otrzymując pochlebne recenzje sprzedawał się dobrze dostając się do Top 30 listy R&B i plasując się jako jeden z najlepiej sprzedających się albumów reggae roku w Stanach.

Bounty Killer skupił się następnie nad brytyjskim wydaniem albumu Ghetto Gramma’ z 1997 roku oraz współpracą z producentem o pseudonimie Jazzwad.

W 1998 Bounty Killer powrócił z albumem będącym kontynuacją My Xperience, pod tytułem Next Millenium. Wydany w Stanach przez label TVT, raczej nie skupiający się na jamajskich dźwiękach, podobnie jak My Xperience zawierał mnóstwo featuringów, m.in. z Third World, Shaggy, Junior Reid, Richie Stevens, oraz raperami - Mobb Deep, Killah Priest, Noreaga, Cocoa Brovaz. Numer Deadly Zone znalazł się na soundtracku filmu Blade oraz dostał się na listę Top Ten utworów rapowych w Stanach. Kolejny album 5th Element, prezentował już natomiast czysty ówczesny dancehallowy styl.

W 2001 Bounty wystąpił gościnnie na międzynarodowym hicie Hey Baby grupy No Doubt, nagrywając wspólny teledysk oraz występując razem podczas koncertu poprzedzającego Super Bowl w 2002. Po powrocie na wyspę okazało się że teledysk wywołał lekką konsternację ze względu na pojawiającego się w nim nagiego mężczyznę. Homofobiczne dancehallowe środowisko, w tym konkurenci Bountyego mogli sobie zatem poużywać.

Nie zważając na ten epizod, Bounty powrócił do inspiracji towarzyszących mu przy nagrywaniu My Xperience wydając dwuczęściowy album Ghetto Dictionary. Na początku 2002 ukazują się: Ghetto Dictionary: The Art of War oraz Ghetto Dictionary: The Mystery. Podwójny album zawierający głównie mocny, hardcorowy dancehall ugruntował jego pozycję w biznesie. Oba albumy cieszyły się zainteresowaniem, a The Mystery został nominowany do nagrody Grammy w kategorii najlepszy album reggae.

W 2006 podpisał kontrakt z VP Records i jeszcze w tym samym roku wydał kompilacyjny album „Nah No Mercy – The Warlord Scrolls”, który miał na celu wypromować młodych artystów takich jak Vybz Kartel czy Mavado którzy zostali nowymi członkami The Alliance (grupy założonej przez Bountiego w 2003 roku).

W 2010 roku Bounty Killer powrócił w mocnym stylu pod skrzydłami producenta Dave'a Kelly'ego z takimi hitami jak „Stronger” (z Mikel Rose, Baby Cham) i „Enemies” oraz z „How we do it” z Elephant Man'em (prod. ZJ Chrome).

BOUNTY KILLER MIX LINKS:

Mediafire: KLIK LUB Megaupload: KLIK

Track List:

1. Copper Shot
2. Kill For Fun
3. Lodge
4. Down In The Ghetto
5. Not Another Word
6. Spy Fi Die
7. Kill Or Be Killed
8. Dead This Time
9. Ask Fi War
10. Look
11. Bullet Proof Skin
12. Kill Dem All
13. How We Do It (Ft. Elephant Man)
14. Sufferer
15. Gun Heaven
16. Do You See
17. Warllord Walk
18. Killing A Killing
19. Roots And Reality
20. Petty Thief
21. Stronger (Ft. Mikel Rose & Baby Cham)

Enjoy! Do następnego!

Matys & Macare

ZACZYNAMY ODLICZANIE! SOUTH CLASH 2011 JUŻ W KWIETNIU !!!

2011-01-22T07:15:00.000-08:00

SOUTH CLASH 2011 - 100% DUBPLATE EDITION!

South Clash, czyli muzyczny pojedynek – Sound Clash! W tym momencie to jedyna taka cykliczna impreza w Polsce odbywająca się co roku. 9-ego kwietnia 2011 roku w krakowskim klubie Krzysztofory odbędzie się już trzecia edycja tego wydarzenia. Będzie to przełomowy moment na sound clash’owej, reggae/dancehall scenie w kraju. Po raz pierwszy, jak sama nazwa edycji wskazuje, będziemy mogli usłyszeć w stu procentach utwory nagrane specjalnie dla uczestników tego pojedynku, czyli tzw. dubplates. Również po raz pierwszy staną do walki tylko 2 składy. Uczestnikami pojedynku są ekipy posiadające największą ilość dubplates w Polsce – Splendid (Wrocław) oraz Ready For War (Poznań / Tychy). O rozgrzewkę zadba mocno zainspirowany Sound Clashami lubelski sound – Sensithief, a pojedynek poprowadzi 27Pablo (Dancehall Masak-Rah / Warszawa). Organizatorem wydarzenia jest Matys – członek krakowskiej Revoldy.

RUNDY

1- 15 minut
2- 10 minut
3- 10 minut
4- Finał – Dub Fi Dub – 6 wymian (numer za numer)

PUNKTACJA I GŁOSOWANIE

O wyniku pojedynku decyduje publiczność. Po każdej z trzech rund odbywa się głosowanie, dające 1 punkt za wygraną rundę. Oznacza to, iż po trzech rundach jedna z ekip może mieć już na swoim koncie 3 punkty. W finale głosowanie odbywa się po każdej wymianie (czyli po wypuszczeniu po jednym utworze od obu ekip). Suma uzyskanych punktów w trzech rundach + z finału daje końcowy wynik decydujący o zwycięstwie. Publiczność głosuje poprzez hałas lub podnoszenie rąk.

UCZESTNICY SOUTH CLASH 2011

SPLENDID

Splendid sound to prężnie działający i wciąż rosnący w siłę wrocławski skład muzycznych zboczeńców. Lord Kujawa, Don Szczep, Kotune i Don Himol - czterech selektorów, zebranych razem by nieść kaganek jamajskiej oświaty w najodleglejsze zakamarki Polski i Europy. Stanowią, lub stanowić wkrótce będą, czołówkę wśród krajowych sound systemów czego dowodem jest tytuł Run Di Riddim Selecta Clash Champion w 2009r - w tyle zostawili tak znane marki jak 27 Pablo i East West Sound. Jak przystało na oryginalny jamajski sound nie dają publice ani chwili wytchnienia, ani chwili odpoczynku, a motto ,,Macie Przejebane’’ wydaje się sprawdzać na każdej imprezie. Nie może więc zabraknąć królujących na karaibskich listach przebojów artystów, najnowszych wydawnictw prosto z wyspy, pokaźnej amunicji dubplate’ów jak i prezentującego to wszystko dj’a i hype’mana, który porządnie i bez wyjątków zakrzyczy każdy utwór. Całość podana jak zwykle z niewyobrażalną wprost ilością efektów, megafonów i syren. Dla wybrednych i głodnych jamajskiego rootsu przygotowali również specjalny segment, we wczesnych godzinach porannych… w pozostałym czasie rządzi i dzieli najbardziej wyszukany DANCEHALL!

Po bardzo udanym roku 2010, kiedy grali u boku znanych zagranicznych artystów m.in. Deadly Hunta, Warrior Sound, Sensi Movement, odwiedzili najważniejsze imprezy na dancehallowej mapie Polski (Ostróda Reggae Festival, 2 Urodziny Dancehall Masak-rah) oraz powiększyli zasób dubplate'owy do niespotykanych w kraju rozmiarów, nadchodzący rok 2011 zapowiada się nie mniej aktywnie. Już w marcu odbędą się 7 Urodziny Splendid Sound, a w kwietniu wracają na wojenną ścieżkę by na South Clash pokazać swoją dominację. Prasujcie więc koszule, czyście buty bo jak Splendid przyjedzie do was do miasta, czy to w Polsce czy za granicą, MACIE PRZEJEBANE!

READY FOR WAR

Ready for War sieją postrach wśród polskich soundboys już blisko 7 lat. Przez ten czas skopali wiele tyłków pyszałkowatych soundów. W 2008 walczyli w finale kontrowersyjnego clashu szczecińskiego, rok później sięgnęli po puchar w Olsztynie pokonując czołówkę polskich sound systemów.

Od samego początku Ready for War tworzył dj Wojna, który swoją pierwszą imprezę zagrał mając 16 lat, zaraz krótko po tym historycznym fakcie zakupił swoje pierwsze gramofony i ruszył w Polskę, łamiąc serca wyuzdanym nastolatkom. Na dzień dzisiejszy Pan Dj Wojna to czołówka polskiego dj`ingu, skreczuje, zgrywa, gra dancehall, reggae, funky, hip hop, drum`n`bass i dubstep.

Drugim ojcem chrzestnym Ready for War jest dj Red Eye. W związku z licznymi obowiązkami zawodowymi i domowymi nie zrobił międzynarodowej kariery rapera. Jego kunsztowne rymy są przeznaczone tylko dla wybrańców i błogosławiony ten który dostąpi tego zaszczytu. Z reggae najbardziej lubi rum a z dancehall`u tańczące panny.

Od niedawna do składu dołączył dj Feel-x, od zawsze dobry duch ekipy. Raz jeszcze postanowił udowodnić niedowiarkom ,że tytuł Championa to jego przeznaczenie i biada tym , którzy ośmielają się sądzić inaczej. Jeżeli nie wiesz kto to jest dj Feel-x to czym prędzej nadrób zaległości ,żywa legenda polskiej sceny hip hop, reggae i dancehall. Zdobywca pierwszych trofeów na polskich pojedynkach, członek legendarnego składu Kaliber 44.Od zawsze wspiera rozwój polskiej sceny reggae i dancehall. Właściciel wytwórni Siła Z Pokoju Version Records.

Jest jeszcze i Selekta Agata. Na co dzień posłuszny pracownik korporacji i przykładna Matka Polka. Wielbicielka słodkich męskich głosów, ma na plecach wytatuowane serce ze strzałą i napisem Bitty MC Lean, a ponieważ uczucie jest bez wzajemności upaja się alkoholem i tańczy do piosenek Red Dragon`a i innych digitalowych, lirycznych zboczeńców.

Tak po krótce można scharakteryzować poszczególnych członków Ready For War. Na krakowski clash szykują się od dawna, a ich konkurentom polecają wykupienie miejsca na cmentarzu zawczasu, gdyby rodzina się Ich wyparła po tej sromotnej klęsce, którą poniosą już w kwietniu w Krakowie.

WARM UP / ROZGRZEWKA

SENSITHIEF

Sensithief Sound powstał w 2007 roku, a Margos i GUK stanowią jego selektorską połowę. Soundsystem pochodzi z Lublina i należy do czołówki wśród tutejszych załóg grających reggae. W ich selekcji można usłyszeć wszystko co najlepsze we współczesnej muzyce jamajskiej i to w najbardziej bashmentowym wydaniu. Ich szalony juggling zadowoli nawet tych szczególnie wybrednych. To wszystko okraszone niebanalną moderacją w wykonaniu Margosa. Sensithief w kwietniu 2010 zajął drugie miejsce na Lublin 45 Shooter Clash.

PROWADZENIE

27PABLO

27Pablo - Od ponad dekady na scenie, jeden z pionierów Dancehall'owego grania w najpierw w Polsce a potem w Portugalii, gdzie, od 2002 roku działa w ramach projektu Yes Mi Selecta. Specjalista od blendów i mash-up'ów, ale przede wszystkim od solidnej dancehall'owej selekcji, dynamicznego miksu i nie tuzinkowej konferansjerki. Zwycięzca trzech pojedynków selektorów w latach 2001, 2008, 2009.
W 2008 razem z Junior Stress'em uformował dancehallowy dream-team rozrywkowy Dancehall Masak-Rah, który w intensywnie biesiadny sposób promuje jamajską kulturę i muzykę. Od października 2009 wspólnie z Junior Stress'em 27Pablo prowadzi dancehallową audycję radiową w Czwórce Polskiego Radia.

REZERWACJA BILETÓW

Chcesz wziąć udział w SOUTH CLASH 2011 za jedyne 10 zł.? Napisz maila na adres revoldasound@o2.pl - w temacie wpisz: south clash 2011, w treści: swoje imię i nazwisko, a bilet odbierzesz przy wejściu. Rezerwacje przyjmowane będą do końca marca.

WYDARZENIE NA FACEBOOK'u: SOUTH CLASH 2011

WIĘCEJ INFO JUŻ NIEBAWEM!

The Best Of Dancehall & Reggae 2010 !!!

2010-12-18T05:46:00.000-08:00

Siema!

Zbliża się koniec roku, święta tuż tuż, więc pora na muzyczne podsumowanie! Zarówno w Dancehall, jak i Reggae działo się baaardzo dużo. Jak dla mnie kolejny producencki rok Genius'a - Bad People, Catalog, Street Swag, Championship, Winnings - to wszystko z 2010!
Do tego Jim Screechie i Movements Street od Equinoxx, produkcje od Chimney, Cash Flow, ZJ Chrome (Mad Collab!), płyta "Distanes Relatives" Damian'a Marley'a i Nas'a, "Shotta Culture" od Spragga Benz (!!!!), "Put The Stereo On" Gappy Ranks'a, debiutancka płyta Romain'a Virgo, "Now And Forever" Sanchez'a, "Reggae Revolution" Richie Stephens'a i wiele innych!!!

Wszystko co najlepsze możecie usłyszeć w dwóch mix'ach prezentujących Dancehall & Reggae w 2010 roku!

Ponad 4 godziny podsumowania wraz z tracklistami:

The Best Of Dancehall 2010: MEDIAFIRE lub FILESERVE

The Best Of Reggae 2010: MEDIAFIRE lub FILESERVE

Do usłyszenia w Nowym Roku!!!

Matys

Come Again!!!

2010-10-13T14:12:00.000-07:00

Siemanko wszystkim po raz drugi! Po dobrym odbiorze naszego bloga, nie odpoczywamy za długo i prezentujemy kolejnych Toppppa Artists!!! Tym razem obszerniejsze, ciekawsze biografie i dłuższe miksy Jah Cure'a i Beres'a Hammond'a!!! Enjoy It!!!

JAH CURE

Jah Cure, a właściwie Siccature Alcock urodził się 11 października 1978 roku w Hanover na Jamajce. Mając możliwość zobaczenia i posłuchania takich ikon jak Peter Tosh, Garnett Silk, Beres Hammond, Marcia Griffits, Yami Bolo czy Black Uhuru, nie dziwi fakt, iż największym marzeniem młodego Siccature’a było zostanie wokalistą reggae. Dlatego też, jeszcze przed jedenastym rokiem życia podjął decyzję o karierze muzycznej, stawiając swe pierwsze solowe kroki pod pseudonimem „Little Melody”. Jego głos spotkał się ze świetnym przyjęciem w kraju.

W wieku 15 lat przeprowadził się do Kingston, gdzie spotkał na swej drodze Capleton’a, Sizzle i Jah Mason’a. Pierwszy z nich przyczynił się do zmiany dotychczasowego pseudonimu Siccature’a na „Jah Cure”, pod którym znany jest na całym świecie i posługuje się nim po dzień dzisiejszy. Symbolika pseudonimu artystycznego była oczywista. Jah Cure był zawsze "chroniony i uzdrawiany" przez korzystanie z dóbr, jakie daje Matka Natura. Stał się człowiekiem oświeconym duchowo oraz wierzył, że życie w zgodzie z naturą uskrzydla.

Najważniejszą postacią, mającą wpływ na karierę Jah Cure’a jest Beres Hammond (nie przez przypadek - drugi prezentowany przez nas artysta ), który wziął pod swoje skrzydła młodego wokalistę. To właśnie spod rąk Beres’a wyszedł w 1997 roku znakomity singiel pt. „King In The Jungle” (możecie usłyszeć go w miksie Sizzli powyżej) zaledwie 18-letniego Cure’a i znanego już bardzo dobrze Sizzli. Rok później Beres zabiera Cure’a w trasę po kilku karaibskich wyspach i po Europie koncertując u boku Harmony House Family. Charakterystyczne melancholijne, urzekające melodie stały się wtedy znakiem rozpoznawczym wokalisty, przed którym światowa scena reggae stanęła otworem.

Niestety nagle wszystko nabrało nieprzewidzianych wydarzeń, gdy pod koniec tego samego roku został zatrzymany i aresztowany w Montego Bay, pod zarzutem kilku przestępstw tj.: gwałt, napad i nielegalne posiadanie broni. Mimo wielu braków i nieścisłości w prowadzonym śledztwie, skazano Jah Cure’a na 15 lat więzienia, który od początku utrzymywał, że jest niewinny.
Podczas pobytu w więzieniu, Jah Cure nagrał 3, a właściwie 4 albumy i wiele singli. W 2000 roku zarejestrowany został debiutancki album, a wydany rok później – „Free Jah’s Cure”. Artysta chciał podziękować za życie oraz podzielić się miłością za pomocą swojej muzyki. Wierzył, że pobyt w więzieniu był planem Boga, który w ten sposób chciał nauczyć go pokory, dobroci, wybaczenia i miłości do bliźnich. Dzięki temu Cure przebaczył wszystkim, tym którzy osądzili go niesłusznie i krzywdząco. Drugi album pt. „Ghetto Life” wyprodukowany został przez mentora Cure’a – Beres’a Hammond’a w 2003 roku, zaś trzeci – „Freedom Blues” ujrzał światło dzienne w 2005 roku. Single tj.: „Jamaica” produkcji Danger Zone Productions czy „Longing for” produkcji Don Corleon’a przez długi czas utrzymywały się na pierwszych miejscach jamajskich list przebojów oraz zyskały rozgłos na całym świecie.

Po odsiadce ośmiu lat w więzieniu, Jah Cure wyszedł na wolność 28 lipca 2007 roku, po czym zaledwie tydzień później ukazał się czwarty album artysty – „True Reflections”. Podczas pobytu w więzieniu (podobnie jak teraz w przypadku Buju Banton’a) prowadzona była przez jamajską scenę muzyczną kampania na rzecz jego uwolnienia pod nazwą „Free Jah Cure”. Pierwszy oficjalny koncert artysty po 8 latach przerwy odbył się podczas festiwalu „Reggae Sundance” w Eindhoven w sierpniu 2007 roku, z kolei pierwsza światowa trasa miała miejsce rok później jesienią. W kwietniu 2009 roku ukazał się ostatni album (pierwszy w pełni nagrany i wydany po zwolnieniu z więzienia) – „The Universal Cure”. Na jesień tego roku (2010) planowane jest wydanie najnowszego, szóstego już solowego albumu wokalisty pt. „World Cry” z gościnnym udziałem artystów z wielu muzycznych kręgów.

Polecam gorąco wszystkim poniższy mix moich ulubionych tjunów Jah Cure’a. Mimo dość krótkiego stażu jest on jednym z ważniejszych jamajskich muzyków, którego niepowtarzalny głos urzekł niezliczoną ilość fanów na całym świecie. Grzechem byłoby nie wspomnieć, iż Jah Cure jest ulubieńcem żeńskiej reggae publiki, która na koncertach reaguje niesłychanie żywiołowo : )) Polecam sprawdzić występy Live na Jamajce, np.: KLIK!

Matys

JAH CURE mix by Matys / Revolda

Track List:

1. Love Is The Solution
2. Rasta Man Chant Ft. Spectacular
3. Western Region
4. Nuh Build Great Man Ft. Fantan Mojah
5. I Know Jah Jah Bless Me
6. The Sound
7. Sunny Day
8. To Your Arms Of Love
9. Longing For
10. Love Is
11. Call On Me Ft. Phyllisia Ross
12. Don't Let Dem Cry
13. Never Find
14. Most High

BERES HAMMOND

Beres Hammond, czyli Hugh Beresford Hammond urodził się 25 sierpnia 1955 roku w Annotto Bay na Jamajce. Beres jest artystą reggae znanym szczególnie w nurcie lovers rock, słynącym z romantycznych utworów i soulowego głosu. Jego kariera zaczęła się w latach 70-tych lecz największe sukcesy zaczął odnosić w latach 90-tych. Beres urodził się dziewiąty z dziesięciorga dzieci. Dorastał słuchając kolekcji płyt ojca - amerykańskiego soul’u i jazz’u. Duży wpływ na Beres’a mieli artyści wykonujący ska i rocksteady, a w szczególności Alton Ellis.

Po ukończeniu średniej szkoły, Beres wziął udział w kilku lokalnych konkursach talentów, między innymi w Merritone Amateur Talent Contest, w którym swoją karierę muzyczną zaczynały takie gwiazdy muzyki reggae jak Mighty Diamonds (już za miesiąc to wspaniałe trio wystąpi we Wrocławiu!), Sugar Minott czy Jacob Miller. W 1975 roku został wokalistą zespołu Zap Pow, śpiewając w nim cztery lata, jednocześnie pracując solo. Współpraca doprowadziła do wydania dwóch albumów: Zap Pow (Mango, 1978) i Reggae Rules (Rhino Records, 1980). Artysta zdecydował jednak, iż woli skupić się na karierze solowej.

W 1976 roku ukazał się debiutancki album artysty pod nazwą „Soul Reggae” wyprodukowany przez jego przyjaciela Willie Lindo, którego sprzedaż w pierwszym tygodniu osiągnęła ilość 2 tysięcy egzemplarzy. Jego późniejszy singiel „One step ahead” utrzymywał pierwsze miejsce na jamajskich listach przebojów przez trzy i pół miesiąca. Mimo sporego zainteresowania muzyką Beres’a, artysta nie był usatysfakcjonowany wysokością zarabianych z niej pieniędzy, co spowodowało chwilowe wycofanie się z biznesu muzycznego.

Na początku lat 80-tych otworzył własną wytwórnię nagraniową pod nazwą – Harmony House. Pierwszy singiel wytwórni pt. „Groove Little Thing” od razu odniósł duży sukces – komercyjny i finansowy. Beres zaczął nagrywać sporo numerów dla wielu jamajskich producentów (Tappa, Star Trail, Steely & Clevie), spośród których „What One Dance Can Do” pojawił się na angielskiej liście przebojów. W 1987 roku przeprowadził się do Nowego Jorku, gdzie nagrane zostały albumy „Have A Nice Weekend” i w duecie z Maxi Priestem – „How Can We Ease the Pain”. Kolejny sukces przyszedł dzięki współpracy z Donovan Germain’em - założycielem wytwórni Penthouse, która na początku lat 90-tych nie miała sobie równych (hity m.in. od Buju Banton’a, Wayne Wonder’a). Donovan był zainteresowany by Beres nagrał swoje wersje wokalne na jego, już istniejących rytmach. Z tego okresu pochodzi chociażby hit „Tempted to Touch”, który wraz z „Is This A Sign” i „Respect To You Baby” znalazł się na albumie artysty wydanym przez Penthouse – „A Love Affair”. W tym samym roku (1992) artysta nagrał utwór „Fire”, który spotkał się z uznaniem krytyki w przemyśle muzycznym i był bardzo rozchwytywany, jako singiel siedmiocalowy.

Współpraca z Elektra Records zaowocowała wydaniem znakomitego albumu „In Control” w 1994 roku. Pomimo kooperacji z tak znaczącym labelem, Beres nie był zadowolony z atmosfery przy produkcji albumu. Jeden z najpopularniejszych do dziś utworów Beres’a z tego krążka - „No disturb sign” – pomimo pokładanych w nim nadziei nie okazał się przełomowym na skalę światową, jednak dzięki działaniom marketingowym wydawnictwa, Beres zyskał nowych fanów z kręgu Soul i R&B, co okazało się satysfakcjonującą rekompensatą. Od tamtego czasu artysta kontynuował działalność własnego label’u poprzez dysrybucję VP Records.

Jego pierwszy album w nowym milenium pt. „Music Is Life” otrzymał nominację do nagrody Grammy (2001). Z tego właśnie albumu pochodzi tjun „They Gonna Talk”, nagrany w studiu Beres’a przez Flabba Holt’a i Style Scott’a z legendarnego Roots Radics. W dorobku artystycznym Beres’a Hammond’a znaleźć możemy jeszcze mnóstwo innych hitów. Nie wspomnieliśmy wcześniej chociażby o „Last War” (zsamplowanego słyszymy w najpopularniejszym reggae numerze z 2007 roku – „Come Around” Collie Buddz’a), „Putting Up Resistance” – nr. 1 reggae song 1990/91, nieśmiertelny „Rockaway”, czy pochodzący z ostatniego krążka – „I Feel Good”, rozpoczynający poniższy miks.

Uff, to byłoby chyba na tyle. Teraz zostaje jedynie wygodnie usiąść w fotelu i rozkoszować się muzyką jednego z najbardziej wpływowych reggae artystów, jakim jest BERES HAMMOND! Smacznego!

M & M

BERES HAMMOND mix by Matys / Revolda

Track List:

1. I Feel Good
2. I'm Gonna Do My Best Ft. Buju Banton
3. Be Strong Be Proud Ft. Assassin
4. Fire
5. Sweetness
6. Doctor's Orders
7. Rockaway
8. Groovy Little Thing
9. Serious
10. Come Down Father
11. Can't Stop A Man
12. Putting Up Resistance
13. Temted To Touch
14. Pull It Up Ft. Buju Banton
15. Last War

Do następnego!!! Pow Pow!!!

Witamy!!!!!

2010-09-13T08:48:00.000-07:00

Miło nam poinformać, iż oficjalnie ruszamy z blogiem, na którym głównie będziecie mogli posłuchać wszelakiej maści mix'ów oraz dowiedzieć się o nich czegoś więcej niż tylko przeczytać track list'y :) Z czasem będziemy poszerzać zawartość, więc zachęcamy do śledzenia strony!!!

Bez zbędnego początkowego rozpisywania się, prezentujemy short mix'y wraz z biografiami trzech artystów, którzy według nas zasługują na szczególną uwagę tj.: Garnett Silk, Sizzla i Shabba Ranks! Dlaczego? Czytajcie i słuchajcie!!!

GARNETT SILK

Garnett Silk urodził się jako Garnet Damoin Smith drugiego kwietnia 1966r. Karierę zaczynał wcześnie, mając 12 lat, występując pod pseudonimem Little Bimbo. Udzielał się w sound systemach takich jak Conquering Lion, Soul Remembrance, Pepper's Disco, Stereophonic I przede wszystkim Destiny Outernational, gdzie poznał Tony'ego Rebel'a. Pierwszego singla "Problems everywhere" wydał w 1987 roku - dwa lata po nagraniu debiutanckiego albumu "Journey", który został wydamy później. Rok po debiutanckim singlu artysta nagrywa utwór "No disrispect" w labetu Sugar'a Minott'a Youth Promotion. Wraz z wiekiem zmienił się pseudonim sceniczny Garnett'a, który przemianował się teraz na po prostu Bimbo. Z tych lat pochodzi, obok "Journey" druga płyta Smith'a "Garnett Silk Meets the Conquering Lion: A Dub Plate Selection". Przyjaźń z Tony'm Rebel'em miała ogromny wpływ na Bimbo - pomogła mu przejść w stronę rastafarianizmu i po raz kolejny zmienić ksywkę. Dzięki współpracy z przyjacielem, pod czujnym okiem Derrick'a Morgan'a, nagrał płytę "Tony Rebel Meets Garnet Silk in a Dancehall Conference". (Warto zauważyć,że płyta oryginalnie była nagrana pod prawdziwym imieniem i nazwiskiem). Sukces płyty prowadzi do współpracy z takimi legendami jak King Tubby, Prince Jammy, Donovan Germain (Penthouse) i finalnie prowadzi do kontraktu z czołowymi w tym czasie producentami Steely & Cleevie - oni decydują o zmianie, już ostatecznej, pseudonimu na najbardziej znany - Garnett Silk. Od tego momentu wydarzenia przyspieszyły swój bieg - nagrywane jeden z drugim przeboje takie jak "I Can See Cleerly Now" (cover Johnny'ego Nash'a), "Mama" i przede wszystkim "Hello Africa" z płyty "It's growing", która jako pierwsza zyskała większe zainteresowanie zagranicą ("Hello Africa" zdominowała reggae-chart na Wyspach Brytyjskich w 1992 roku). Następne lata to nagrywanie praktycznie z każdym ważnym producentem na Wyspie, dubplate'y dla wszystkich ważnych sound systemów i niestety problemy zdrowotne - Silk zemdlał w trakcie występu w NY w 1993r., co doprowadziło do odwołania wszystkich koncertów na następne pół roku w tym jego debiutanckiego występu na Reggae Sumfest. Nie mniej jednak śpiewak wszedł do studia Tuff Gong, gdzie pod okiem Errol'a Thompson'a nagrywał piosenki na płytę, która miała być dystrybuowana przez Atlantic Records. Niestety przed zakończeniem prac nad albumem, 9 grudnia 1994 roku, Garnett ginie próbując wynieść z pożaru domu swoją mamę. Tak skończyła się kariera jednego z najważniejszych artystów lat 90-tych.

Tyle faktów, a teraz mały komentarz:

Dlaczego Garnett? Bo Garnett Wielkim Artystą Był! Nie ulega wątpliwości, że na legendę Garnett'a ma wpływ jego wczesna śmierć, a także sposób w jaki umarł. Nie mniej jednak Garnett Wielkim Artystą Był! Wydaje nam się, że Silk to jest jeden z tych artystów, którzy na zachód od Polski budzą zawsze emocje i powodują żywe reakcje publiki, szczególnie starszej. Niestety u nas jest to artysta dość zapomniany w szerszych kręgach rodzimej publiczności. Powodem mogą być riddimy - początek lat 90-tych to czas, jak każdy - specyficznego brzmienia podkładów, które na pewno nie należą do najłatwiejszych. Powodem może być brak łatwych i przyjemnych przebojów. Dlatego warto zapoznać się z mix'em - prawdziwymi hitami od Garnett'a!

GARNETT SILK mix by Matys / Revolda

Track List:

1. Lion heart
2. Keep Them Talking
3. Bless me
4. Zion in a vision
5. The Rod
6. Love is the answer
7. Splashing Dashing
8. Mama Africa
9. Jah Jah is the ruler
10. Lord watch over our shoulders

SIZZLA

Sizzla Kalonji (Miguel Collins ur. 17 IV 1976r, St. Mary, JA) - jeden z najbardziej wpływowych artystów z kręgu Bobo Ashanti. Znany ze swoich radykalnych poglądów, które wzbudziły wiele kontrowersji i protestów organizacji homoseksualnych. Wynikiem był zakaz występów w UK w 2004r. oraz w Toronto i Montrealu w 2007r. (do których piosenkarz odniósł się w utworze pt. "Don't apologize"). Artysta jest przywódcą organizacji Judgement Yard, w której skupia młodych śpiewających Bobo Dreadów, takich jak Joseph Shepherd, Congo Judah, Bobo David i innych. Judgement Yard to przede wszystkim jednak centrum społeczności Bobo w August Town (przedmieścia Kingston). Kilka lat temu w internecie pojawiły się informacje, według których na terenie posesji zajmowanej przez JY znaleziono karabiny maszynowe, granaty, a nawet (sic!) wyrzutnie rakietowe.
Sizzla zaczynał swoją karierę muzyczną na początku lat 90-tych w Caveman Hi-Fi Sound System (który gościł kilka lat temu w Polsce). Następnie współpracował z właścicielem labelu Digital-B Bobby'm "Digital" Dixonem. Ważnym etapem w karierze Wodza (Kalonji znaczy właśnie wódz) była wspólna trasa z Luciano i Mikey General. Dzięki znajomości z Deanem Fraserem, Sizzla zaczął nagrywać dla Xterminator Records, dla których nagrał debiutancki album "Burning up". Dalsza współpraca z czołowym producentem Xterminator - Philip'em "Fatis" Burrell'em, zaowocowała drugim albumem pt. "Praise Ya Jah", którego tytułowa piosenka należy do największych przebojów w karierze artysty. W następnych latach Sizzla nagrywa wiele utworów, które zyskają status hymnów jak "Like Mountain", "Taking Over", "Get to the point". W 2002 roku wychodzi, przygotowana we współpracy z Dixonem, płyta "Da Real thing", która (w naszej opini) stanowi jedną z najlepszych w dorobku artysty dzięki takim utworom jak "Solid As A Rock", "Thank U Mamma", "Woman I Need You" oraz "Just one of those days". Warto zauważyć, że Sizzla wydał około 45 solowych albumów i 15 w duetach w przeciągu niecałych 15 lat! Robi wrażenie, nie?

SIZZLA mix by Matys / Revolda

Track List:

1. Rise to the occassion
2. Give me a try
3. Praise ya jah
4. Solid as a rock
5. I got to
6. Just one of those days
7. Woman i need you
8. Like mountain
9. King in the jungle (feat. Jah Cure)
10. Holding firm
11. Be strong
12. Taking over
13. To the point

SHABBA RANKS

Shabba Ranks - urodzony w 1966 roku pod bizantyjskim rozmiarowo, imieniem Rexton Rawlston Fernando Gordon w parafii Św. Anny na Jamajce. Obdarzony niskim, grobowym głosem dj, rozpoczął karierę w 1989 roku singlem „Penny Penny” nagranym dla Jammy'ego. I od tamtego momentu było tylko lepiej - do pewnego momentu. Slackness'owe nawijki, dobra technika i ogromna popularność na Wyspie doprowadziły do kontraktu z wytwórnią Epic. W między czasie nagrywał dla Bobby'ego Digital'a i Gussie'go Clark'a o których nie zapomniał przy pracy nad albumami nagrywanymi dla Epic. Do jego największych osiągnięć na rynku światowym należą hity "Mr. Loverman" i nagrany na soundtrack do drugiej części filmu o przygodach rodziny Adamsów cover - "Family Affair", co zaowocowało dwoma statuetkami Grammy. Shabba to pierwszy dj, który dostał tę nagrodę! (Co zawsze podkreśla Rodigan). Shabba nie powiedział jeszcze ostatniego słowa - nagrał ostatnio parę nowych numerów, których niestety nie ma w miksie, ale warto je sprawdzić! np. killerski "Nuh Fallow" na riddimie od Ward 21 - Cosa Nostra. Zachęcamy śledzić nagrywki Shabby i oczywiście miłego odsłuchu poniższego mix'u!!!

SHABBA RANKS mix by Matys / Revolda

Track List:

1. Heart of lion
2. Respect
3. Love Punnany bad
4. Wicked inna bed
5. Penny Penny
6. Must love reggae
7. Get up Stand up & Rock
8. Original fresh
9. Caan dun (x-rated)
10. Ting-a-ling
11. Dem bow
12. Gi dem di Shabba

KOLEJNE MIX'Y JUŻ NIEBAWEM !!! DO USŁYSZENIA !!!